ALGEMEEN

De opvoeding van je pup, begint van zodra je met hem thuiskomt. Of eigenlijk al lang voordien .
Je doet er goed aan om op voorhand een lijstje op te maken met je eigen huisregels. Daarin bepaal je wat je hem zult toestaan en wat taboe is.
Daar hou je je aan, vanaf de eerste minuut! Zul je hem toestaan om in je zetel te liggen? Mag hij de slaapkamers betreden? Dat moet je allemaal voor jezelf uitmaken voor de pup er is.

Zorg er voor dat je het kleine pupje niet telkens moet bestraffen. Mag hij niet in de slaapkamer, doe dan de deur dicht! Wil je niet dat er op je mooie tapijt geplast wordt? Rol het op en leg het een paar weken op zolder! Als je voortdurend FOEI staat te roepen, denkt je pup dat zijn naam ‘foei’ is!

Moedig hem aan om gewenst gedrag te vertonen, als hij flink is, beloon je hem ook daarvoor. Dat hoef je heus niet altijd met een koekje te doen. Een prijzend woord of een aai over zijn kopje is vaak al voldoende. 

ZINDELIJKHEID

Daar sta je dan, met je bundeltje pluis in je armen. Je draagt hem als een bruid over de drempel van je huis en je zet hem neer op de grond. Hij loopt prompt naar het Perzisch tapijt en doet er een plasje op. Wat nu? Je wil hem niet direct bestraffen, hij is er nog maar net. Bovendien is dat ene plasje op je mooie tapijt nu niet zo’n ramp.

Mis! Je maakt veel kans, dat hij vanaf nu telkens op die plaats teruggaat,.

Dit is een voorbeeld van een situatie die wekenlang nare gevolgen kan hebben en die gemakkelijk vermeden kan worden.

Als mens wordt je verondersteld, slimmer te zijn dan je pupje Je moet proberen om ongewenst gedrag te vermijden. Probeer je in de plaats van je hondje te stellen,.hij heeft net zijn eerste autorit achter de rug, die heeft misschien wel lang geduurd. Het is logisch dat hij zal plassen van zodra je hem op de grond zet. Zorg je ervoor dat hij in de mogelijkheid verkeert om dat te doen op de plaats waar jij het wil, dan zal hij in de komende dagen ook naar die plaats toe gaan om zijn behoefte te doen.

Gedurende de eerste weken, moet je hem goed in de gaten houden. Telkens hij gegeten,geslapen of gespeeld heeft, pak je hem op en zet je hem terug neer op de plaats waar hij verondersteld wordt zijn behoefte te doen. Je prijst hem uitvoerig als hij doet wat je van hem verlangt. Betrap je hem terwijl hij in huis een plasje of een hoopje legt, dan kan je hem kort berispen, oppakken en terug neerzetten op de plaats waar jij wilt dat hij het doet. Vind je plasjes en kakjes in huis, dan ga je hem daar niet meer voor bestraffen. Een hond kan zich niet herinneren aan wat hij een tijd geleden gedaan heeft. Hij zal dus ook niet begrijpen waarom hij nu bestraft wordt. Dat komt jullie verhouding niet ten goede!

BENCH

Het gebruik van een draadkooitje (bench), wordt soms aanzien als een wreedheid tegenover een hond. Niets is minder waar. Op voorwaarde dat je er op de juiste manier gebruik van maakt! De bench mag nooit gebruikt worden om te hond in op te sluiten, nadat je hem bestraft hebt! Voor je cavaliertje moet het kooitje zijn toevluchtsoord, zijn warme nestje, zijn rustig en veilig slaapplaatsje, betekenen.

Best zorg je ervoor dat het kooitje reeds helemaal klaar is en op de juiste plaats opgesteld staat, als je met je pupje thuiskomt. Na al de opwinding van het kennismaken met zijn nieuwe omgeving, is het de juiste moment om hem erin te leggen voor zijn noodzakelijke dutje. Als je ziet dat hij wegdommelt, doe je het deurtje dicht Zogauw hij wakker wordt, haal je hem eruit en laat je hem zijn plasje doen. Je laat het kooitje altijd open staan. Je maakt veel kans dat hij er helemaal uit zichzelf terug gaat in liggen  Doet hij dat niet, dan leg je hem er zelf in, als je ziet dat hij moe wordt. Terwijl hij slaapt, kan je het deurtje dicht doen. Je weet dan zeker dat er hem niets kan overkomen, terwijl je zelf met iets anders bezig bent.

Ook ’s nachts weet je hem daar veilig opgeborgen. Bovendien gaat een hond op die manier snel ‘proper’ worden. Instinctief bevuilt hij zijn eigen nest niet.Hij zal, zo gauw hij zijn ontlastingsspieren voldoende onder controle heeft, alles ophouden tot hij eruit mag. Daar ga je natuurlijk niet handig ‘misbruik’ van maken! Het betekent niet dat je hem overdag uren na mekaar in het kooitje kan opsluiten zodat je er verder geen omkijken meer naar hebt!

SPEELGOED

Bij een bezoek aan je supermarkt of aan een dierenspeciaalzaak wordt je overdonderd door het aanbod van speelgoed voor je huisdier. Niet alles wat verkocht wordt is echter veilig genoeg om aan je pup te geven. Er zijn zelfs ronduit gevaarlijke speeltjes te koop. Het is eigenlijk kwestie van het gezond verstand een beetje te laten spreken.
Je koopt best geen slappe speeltjes met een pieper in. Je hondje zal steeds de neiging hebben om de lawaaimaker te verscheuren en op te eten, met alle gevolgen van dien...

Als je een pop of beestje koopt, moeten ze vervaardigd zijn uit sterke kunststof of uit touw. Er mogen geen oren, neuzen of ogen aan bevestigd zijn, die je hondje kan afbijten en inslikken.
Je moet ook erg oppassen met te kleine balletjes, die kunnen in de keel blijven steken!
Met een stok gooien, kan onder bepaalde omstandigheden gevaarlijk zijn, doe het liever met een stevig rubberen balletje (groot genoeg) of speeltje. Ook zo’n sjortouw kan leuk zijn voor een apporteerspelletje.

Je mag je cavaliertje niet te vroeg laten trekken aan zo’n touw. Hij moet minstens een jaar oud zijn voor dat soort spelletjes. Eerst moet hij wisselen en daarna moet zijn gebit de kans krijgen om stevig te worden. Begin je te vroeg, kunnen er gebitsafwijkingen ontstaan. Laat je hondje niet aan houten speeltjes of stokken knabbelen! E r kunnen splinters loskomen die blijven steken in de keel of in de slokdarm.

Tenslotte nog een woordje over de kauwkluiven die massaal in de handel aangeboden worden. We achten ze niet zo geschikt voor cavaliers, vaak blijven er vieze resten in de oren kleven. Die kan je moeilijk verwijderen zonder de lange haren te beschadigen.

LEIBAND

Als je je pup bij de fokker ophaalt op de leeftijd van acht weken, zal hij waarschijnlijk nog niet geleerd hebben om aan een leibandje met je mee te lopen. Sommige hondjes doe je voor het eerst een halsband met leiband om en ze lopen onmiddellijk met je mee. Bij anderen gaat het iets moeilijker.

We beginnen bij het begin en we laten onze pup eerst aan het halsbandje wennen. Als hij hevig protesteert, kan je proberen om hem het halsbandje om te doen, net voor hij gaat eten. Dan is hij danig afgeleid, dat je kans maakt dat hij even vergeet dat hij dat nare ding om zijn hals heeft.

Eens hij niet meer reageert op het omdoen van een halsband, maak je de leiband eraan vast. Je probeert zodanig naast hem te stappen met de leiband in je hand, dat hij eerst nog niet merkt dat hij vastligt. Je oefent eerst een beetje op vertrouwd terrein, vooraleer je met hem de straat opgaat.

Er zijn cavaliertjes gesignaleerd die plat op hun buik blijven liggen en weigeren een poot te verzetten zogauw ze aan de leiband vastliggen. Geduld is hier de boodschap. Dwing je hondje niet. Pak hem op en draag hem met je mee. Op een bepaald moment gebeurt er eens iets dat voor je pup zo interessant is, dat hij de hele toestand rond zijn hals vergeet en toch flink met je mee gaat stappen.

Koop het juiste halsbandje, gebruik in geen geval een slipketting! Die brengt zware schade toe aan de mooie lange haren in de nek.
Gebruik een gewone leiband en geen rolsysteem. Wij vertrouwen die dingen nooit voor 100%!

GEHOORZAAMHEID

Je kan je pup alle basisbevelen, zoals ‘kom’, ‘zit’, ‘lig’ en ‘volg’, gemakkelijk zelf aanleren. Maar als je nog niet zo ervaren bent, kan je een paar lessen volgen op een goede hondenschool. Neem vooraf eens een kijkje, zonder dat je je hondje meeneemt. Daar kan je al veel uit leren. Hoe gaan ze met de hondjes om? Je cavalier verdraagt geen harde aanpak!!  

Misschien, vinden jullie het les volgen heel plezierig. Als je merkt dat zowel jij als je hondje plezier beleven aan het uitvoeren van de oefeningen, kan je verder gaan . Daar kunnen de mensen van de hondenschool je uitvoerig over inlichten.